คุณสมบัติของถุงเท้าที่เหมาะสมสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน

• มีความยืดหยุ่นสูง เพื่อป้องกันไม่ให้ถุงเท้ารัดแน่นจนเกินไปจนทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวก
• มีเนื้อสัมผัสนุ่ม ไม่ระคายเคือง เพื่อป้องกันไม่ให้ถุงเท้าไปเสียดสีกับผิวหนังจนเกิดแผล
• มีความยาวคลุมข้อเท้า เพื่อป้องกันไม่ให้เศษหินกรวดหรือสิ่งสกปรกเข้าบาดเท้า
• มีปุ่มกันลื่น ป้องกันการลื่นล้ม
• ระบายอากาศได้ดี เพื่อป้องกันไม่ให้เท้าอับชื้น

วิธีเลือกถุงเท้าสำหรับผู้เป็นเบาหวาน

1. เลือกถุงเท้าที่ผลิตจากวัสดุที่มีคุณสมบัติยืดหยุ่นสูง เช่น ผ้าฝ้าย ผ้าไนลอน ผ้าโพลีเอสเตอร์
2. เลือกถุงเท้าที่มีเนื้อสัมผัสนุ่ม ไม่ระคายเคือง เช่น ผ้าฝ้าย ผ้าไหม ผ้าไผ่
3. เลือกถุงเท้าที่มีความยาวคลุมข้อเท้า
4. เลือกถุงเท้าที่มีปุ่มกันลื่น
5. เลือกถุงเท้าที่ระบายอากาศได้ดี เช่น ผ้าฝ้าย ผ้าไผ่

คำแนะนำเพิ่มเติมในการเลือกถุงเท้าสำหรับผู้เป็นเบาหวาน

• ควรเลือกถุงเท้าที่มีขนาดพอดีกับเท้า ไม่คับหรือหลวมจนเกินไป
• ควรเปลี่ยนถุงเท้าทุกวัน
• ควรซักถุงเท้าด้วยน้ำอุ่นและสบู่อ่อนๆ
• ควรตากถุงเท้าในที่ร่มให้แห้งสนิท

นอกจากการเลือกถุงเท้าที่เหมาะสมแล้ว ผู้ป่วยเบาหวานควรหมั่นดูแลรักษาเท้าอย่างสม่ำเสมอด้วยการล้างเท้าด้วยสบู่อ่อนๆ และน้ำอุ่นอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช็ดเท้าให้แห้งสนิท โดยเฉพาะซอกนิ้วเท้า ตัดเล็บเท้าให้สั้นเสมอ และหลีกเลี่ยงการเดินเท้าเปล่า

หากผู้ป่วยเบาหวานพบความผิดปกติใดๆ ที่เท้า เช่น เท้าชา ปลายประสาทอักเสบ หลอดเลือดส่วนปลายตีบตัน มีแผลที่เท้า ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อรับการรักษาอย่างเหมาะสม

“นึกถึงสุขภาพเท้า นึกถึง TALON”  นะคะหากคุณไม่เคยตรวจสุขภาพเท้า แนะนำให้ มาที่ ศูนย์สุขภาพเท้า พระราม 2 สอบถาม และนัดตรวจ กับหมอเฉพาะทางเท้า ซึ่งมีเพียง 2 คนในไทย รวมถึงมีสินค้ารองเท้าสุขภาพสั่งตัดพร้อมจำหน่ายและบริการ โทร 028963800 หรือ add Line:@talon หรือคลิก https://lin.ee/xIQUSV3

The post วิธีเลือกถุงเท้าสำหรับผู้เป็นเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

ให้การดูแลเท้าเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของคุณและคุณสามารถป้องกันปัญหาเท้าจากเบาหวานได้ก่อนที่จะเริ่ม ขั้นตอนง่าย ๆ เหล่านี้ ซึ่งอธิบายในสไลด์ถัดไป ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที: ป้องกันภาวะน้ำตาลในเลือดสูงขึ้น ตรวจสอบเท้าของคุณทุกวัน ปกป้องเท้าของคุณจากการบาดเจ็บ

เท้าของคุณทำสิ่งต่างๆ มากมายเพื่อคุณ ดังนั้นให้กลับคืนมาบ้าง ดูพวกเขาวันละสองครั้ง ตรวจหาบาดแผล รอยแตก แคลลัส แผลเป็น ตาปลา แผลพุพอง เล็บคุดหรือรอยแดง และตรวจดูระหว่างนิ้วเท้าด้วย ใช้กระจกช่วยถ้าดัดยาก พบปัญหา

เพื่อให้เท้ามีสภาพดีอยู่เสมอ ให้ล้างเท้าด้วยสบู่อ่อนๆ และน้ำอุ่นทุกวัน แล้วเช็ดให้แห้งอย่างระมัดระวัง – ระหว่างนิ้วเท้าด้วย ทาโลชั่นเล็กน้อยที่ด้านบนและด้านล่างเพื่อให้ผิวชุ่มชื้นและป้องกันรอยแตกที่อาจก่อให้เกิดการติดเชื้อ สุดท้าย ให้สวมรองเท้าที่ใส่สบายและพอดีเท้าซึ่งช่วยปกป้องเท้าของคุณ และช่วยป้องกันแผล ข้าวโพด แผลพุพอง และปัญหาอื่นๆ

น้ำตาลในเลือดสูงที่ไม่ถูกตรวจสอบจะเพิ่มความเสี่ยงของการไหลเวียนของเลือดไม่ดีและความเสียหายของเส้นประสาทที่เท้า ซึ่งอาจทำให้คุณมีอาการชาที่เท้า แผลและการติดเชื้อที่เอ้อระเหยได้ง่าย หากไม่ทันเวลา แผลที่เท้าและการติดเชื้ออาจรุนแรงขึ้น นำไปสู่โรคเนื้อตายเน่า และแม้กระทั่งการตัดนิ้วเท้า เท้าหรือขา

การตรวจร่างกายเป็นประจำเป็นส่วนสำคัญของการดูแลเท้าเมื่อคุณเป็นเบาหวาน เพื่อป้องกันปัญหาก่อนที่จะเริ่ม ไปพบแพทย์เพื่อตรวจเท้าอย่างเต็มรูปแบบอย่างน้อยปีละครั้ง หากเท้าของคุณชาหรือรู้สึกเสียวซ่าหรือมีแผลที่หายช้าหรือปัญหาอื่น ๆ ให้โทรเรียกแพทย์ของคุณทันที

โรคเบาหวานสามารถปล่อยให้เท้าไวต่อความร้อนและความเย็นน้อยลง ดังนั้น: ปกป้องเท้าจากอุณหภูมิที่ร้อนจัด อย่าใช้แผ่นความร้อนหรือผ้าห่มไฟฟ้าวางบนเท้าของคุณ สวมรองเท้าที่ชายหาดและบนทางเท้าที่ร้อน ล้างเท้าด้วยน้ำอุ่นด้วยสบู่อ่อนๆ

สวมรองเท้าที่ใส่สบายและกระชับ หลีกเลี่ยงส้นเท้าและรองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน ต้องไม่คับ หรือเปิดนิ้วเท้า หลีกเลี่ยงถุงเท้าหรือถุงน่องที่มีรอยตะเข็บซึ่งอาจทำให้เกิดแรงกดทับได้ มองหารองเท้าผ้าใบ หนังหรือหนังกลับ หลีกเลี่ยงวัสดุที่ทำให้เท้ามีเหงื่อออก ตัดแต่งเล็บเท้า; ตัดเล็บให้ตรงและอย่าตัดเป็นมุม

การดูแลทั้งร่างกายก็ช่วยให้คุณดูแลเท้าได้เช่นกัน คุณสามารถทำได้โดยทำตามแผนมื้ออาหารสำหรับโรคเบาหวาน ตรวจน้ำตาลในเลือด จำกัดแอลกอฮอล์ และไม่สูบบุหรี่ การออกกำลังกายเป็นเวลา 30 นาทีเกือบทุกวันไม่เพียงช่วยลดน้ำหนักส่วนเกิน แต่ยังช่วยลดระดับไตรกลีเซอไรด์ น้ำตาลในเลือด ความดันโลหิต และระดับคอเลสเตอรอลได้อีกด้วย

The post วิธีดูแลเท้าเมื่อเป็นเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

The post รู้ทันอาการเท้าดำในผู้ป่วยเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

“รองเท้าสุขภาพที่ช่วยได้จริง”

รองเท้าสุขภาพ ต้อง TALON

สอบถามรายละเอียดโปรโมชั่น

แอดLine@ ของ Talon ได้ที่นี่เลยค่ะ

https://line.me/R/ti/p/%40ool5177g

.

คลินิกตรวจสุขภาพเท้า โดยผู้เชี่ยวชาญได้ที่โรงงาน ใกล้ Central พระราม 2 หรือช็อบบน ICON SIAM ในห้าง Siam Takashimaya ชั้น 2 แผนกรองเท้าสุขภาพ

foot clinic เปิดบริการ จันทร์-เสาร์ 8.30-17.30 น. Tel 02-896-3800

The post ผู้ป่วยเบาหวาน มีความจำเป็นที่จะต้องใส่รองเท้าเบาหวานมากแค่ไหน ???? appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

The post แผลเท้าเบาหวาน อย่ามองข้าม appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

เชื่อแน่ว่าหลายคนคงเคยได้ยินที่เขาบอกว่า เป็นเบาหวานแล้วต้องตัดเท้าทิ้ง เป็นเรื่องจริงหรือไม่? โดยปกติแล้วการดูแลรักษาเท้าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ที่เป็นโรคเบาหวาน เนื่องจากมีอัตราเสี่ยงต่อการเกิดแผลเรื้อรัง หรือการติดเชื้ออย่างรุนแรงมากกว่าคนปกติ และถ้าหากไม่ได้รับการรักษาที่ดีพอ อาจลุกลามจนต้องตัดเท้าได้อีกด้วย ดังนั้น การหมั่นสังเกตความผิดปกติจึงเป็นเรื่องสำคัญ และเราจะมาแนะนำการดูแลสุขภาพเท้าในผู้ป่วยเบาหวานกันค่ะ

สาเหตุที่ทำให้ผู้ป่วยเบาหวานเป็นแผลที่เท้าได้ง่ายกว่าคนปกติ
1. เนื่องจากผู้ป่วยเบาหวานมักจะมีความผิดปกติของปลายประสาท โดยเริ่มที่ปลายเท้า ทำให้มีอาการเท้าชา ผิดรูป เกิดภาวะหนังด้านแข็ง และทำให้เกิดบาดแผลไม่รู้ตัว กว่าจะสังเกตเห็นก็ลุกลามไปมากแล้ว อีกทั้งเมื่อประสาทที่เลี้ยงกล้ามเนื้อขาและเท้าเสื่อม กล้ามเนื้อบริเวณดังกล่าวจะแฟบทำให้เท้าผิดรูป เท้าจะรับน้ำหนักได้ไม่สม่ำเสมอ ซึ่งบริเวณที่รับน้ำหนักมากจะด้านแข็งและเป็นแผลจากการกดทับซ้ำ ๆ
2. การไหลเวียนไปยังเท้าลดน้อยลง เนื่องจากผนังหลอดเลือดแดงหนาขึ้น ทำให้ขาดออกซิเจนและผิวหนังบางลง และหากเป็นมาก หลอดเลือดจะอุดตัน เนื้อเยื่อส่วนปลายตายจนเกิดเป็นสีดำคล้ำจนนำไปสู่การตัดนิ้วหรือเท้าในที่สุด
3. การมีระดับน้ำตาลในเลือดที่สูงเป็นเวลานาน ทำให้เกิดการติดเชื้อได้ง่ายและเมื่อเกิดบาดแผล แผลก็จะหายช้า

การดูแลรักษาเท้า
ในการดูแลรักษาเท้าสามารถทำได้ทั้งเพื่อป้องกันการเกิดแผลและดูแลสุขภาพเท้าในระหว่างที่กำลังเป็นแผลที่เท้า โดยสามารถทำได้ดังนี้
1. ทำความสะอาดเท้าสม่ำเสมอ ด้วยการเช็ดเท้าให้แห้งด้วยผ้านุ่มสะอาด โดยเฉพาะในบริเวณซอกเท้าระหว่างนิ้ว เพื่อป้องกันการอับชื้นซึ่งเป็นสาเหตุทำให้เกิดแผลได้ง่าย อีกทั้งควรหมั่นสำรวจและสังเกตความผิดปกติของเท้าและเล็บว่ามีรอยแดง บวม มีแผล หรือเล็บขบหรือไม่
2. ไม่กินตามใจปาก ควรควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดและตรวจค่าความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ
3. ระวังการตัดเล็บ ต้องตัดในที่ที่มีแสงสว่างเพียงพอและควรตัดหลังจากอาบน้ำ เพราะเล็บจะนุ่มและตัดง่ายขึ้น และควรตัดให้อยู่ในแนวของเล็บเท่านั้น อย่าตัดเล็บโค้งเข้าจมูกเล็บหรือตัดลึกจะเกิดแผลได้ง่าย

4. ใช้ครีมหรือโลชั่นนวดบริเวณเท้า เพื่อให้ผิวหนังนุ่ม ชุ่มชื้น นอกจากนี้ ยังป้องกันการเกิดอาการคันจากการที่ผิวแห้งและเกาจนเกิดแผลได้ แต่ต้องระวัง ไม่ควรทาลงไปที่ซอกระหว่างนิ้ว เพราะจะเกิดการหมักหมมจนเกิดบาดแผลและอาจจะติดเชื้อได้
5. หากมีอาการหนังด้านที่เท้า ควรปรึกษาแพทย์และดูแลเท้าเบื้องต้น ด้วยการเช็ดเท้าให้แห้งหลังจากอาบน้ำ ใช้หินขัดเท้าถูบริเวณที่หนังด้านให้บางลงอย่างอ่อนโยน
6. ใส่ถุงเท้าที่สะอาดและไม่รัดจนเกินไป เพราะจะเป็นสาเหตุให้เลือดไปเลี้ยงเท้าไม่สะดวก ทั้งนี้ถุงเท้าจะช่วยคงความชุ่มชื้นให้กับผิวหนังและช่วยลดแรงเสียดสีที่เป็นสาเหตุการเกิดแผล
7. ควรเลือกรองเท้าสุขภาพที่เหมาะสม ใส่พอดี เหมาะกับรูปทรงของเท้า แต่หากเป็นรองเท้าคู่ใหม่ ไม่ควรใส่เดินนานเกิน 30 นาที – 1 ชั่วโมง ควรมีรองเท้าสำรองไว้สับเปลี่ยนการใส่
8. ถ้าเท้าเย็นในช่วงเวลากลางคืน ควรใส่ถุงเท้าแทนการใช้กระเป๋าน้ำร้อน อาจจะเกิดแผลลวกหรือพุพองได้
9. ออกกำลังกายเท้าเพื่อคงความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเท้า และกระตุ้นการไหลเวียนเลือดมาสู่ปลายเท้า โดยการกระดกข้อเท้าขึ้นลงสลับกันช้า ๆ หรือหมุนข้อเท้าเข้าออกช้า ๆ
10. พบแพทย์ทันทีเมื่อมีแผลที่เท้า
ปัญหาสุขภาพเท้าในผู้ป่วยเบาหวานมีหลายลักษณะอาการตั้งแต่อาการชา ผิวหนังแห้งหนา แตก เป็นแผลเล็ก ๆ จนกระทั่งแผลใหญ่และมีการติดเชื้อ แผลที่เกิดส่วนใหญ่มักหายช้าและอาจจะลุกลามมากขึ้นจนถูกตัดขา การป้องกันการเกิดแผลที่เท้าจึงเป็นวิธีที่สามารถทำให้เห็นผลได้อย่างชัดเจน โดยตัวผู้ป่วยมีบทบาทสำคัญในการดูแลตัวเอง คือการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด และตรวจดูเท้าและทำความสะอาดเท้าอย่างสม่ำเสมอ ก็สามารถลดความเสี่ยงที่จะเกิดแผลได้ดีที่สุดค่ะ
เลือกซื้อรองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน

The post การดูแลสุขภาพเท้าในผู้ป่วยเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

            ผู้ป่วยโรคเบาหวานส่วนใหญ่ต้องคำนึงถึงการดูแลเท้าเป้นอย่างดีเนื่องจาก เส้นประสาทที่เท้ามักถูกทำลาย เท้าชาไม่มีความรู้สึก ต้องดูแลเท้าเป็นอย่างดี   และการเกิดแผลที่เท้าอาจนำไปสู่การตัดขาได้

รองเท้าที่เหมาะสมสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน

• เลือกรองเท้าให้มีขนาดพอดีกับเท้า
• เลือกรองเท้าที่มีเบาะรองเท้านุ่มนิ่ม ไม่ควรทำจากพลาสติก
• ควรใส่ถุงเท้าทุกครั้ง ถุงเท้าควรทำผ้าฝ้ายเพื่อซับเหงื่อ และถุงเท้าไม่มีตะเข็บ
• ไม่ใส่รองเท้ามีส้นสูง เพราะทำให้เกิดโรคข้อและแผลกดทับได้
• ตรวจดูว่ามีสิ่งแปลกปลอมก่อนใส่รองเท้าทุกครั้ง
• ควรใส่รองเท้าทั้งในและนอกบ้าน
• รองเท้าควรระบายอากาศได้ดี
• ห้ามใส่รองเท้าที่เปิดปลายนิ้วเท้าหรือรองเท้าแตะ เพราะจะทำให้เกิดแผล
• หากซื้อรองเท้าใหม่ ต้องมีการวัดขนาดให้พอดีทั้งความลึกและความกว้างของหน้าเท้า
• รองเท้าควรมีตะเข็บให้น้อยที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้ตะเข็บกดเท้า ควรผูกหรือแทนแทนเพื่อปรับขนาดรองเท้าให้พอดีกับเท้า
• เมื่อสวมรองเท้าใหม่ให้มีการพักหรือหยุดเดินบ่อยครั้ง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการพองที่เท้า
• หากเท้ามีรูปร่างผิดปกติ เช่น กระดูกงอก ควรใส่รองเท้าชนิดพิเศษ
• ไม่ควรใส่รองเท้าแตะแบบคีบ

การเลือกขนาดรองเท้า

• วัดขนาดเท้าทั้งสองข้าง ความกว้าง และความยาว เพราะเท้าทั้งสองข้างมักมีขนาดไม่เท่ากัน
• ตรวจสอบขนาดความพอดีของรองเท้าทั้งสองข้างขณะยืนลงน้ำหนักเสมอ เพราะเท้าส่วนใหญ่จะขยายในขณะที่เรายืนลงน้ำหนัก
• ตำแหน่งของนิ้วหัวแม่เท้าข้องแรกต้องอยู่ส่วนที่กว้างที่สุดของรองเท้า
• ระยะหว่างระหว่างปลายนิ้วที่ยาวที่สุดกับปลายรองเท้าควรมีระยะห่างประมาณ 5 – 1 นิ้ว
• หัวรองเท้าต้องไม่แคบจนเกินไป และมีความลึกพอโดยที่นิ้วเท้าสามารถขยับได้
• บริเวณส้นเท้าพอดีกับรองเท้า ไม่คับหรือหลวมจนเกินไป
• วัสดุที่ใช้ทำรองเท้าควรเป็นผ้าหรือหนังนุ่ม ไม่ควรใช้พลาสติกเพราะจะเกิดการเสียดสีและทำให้เกิดแผลได้ง่าย

รองเท้าเพื่อสุขภาพเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน เนื่องจากมีการใช้วัสดุที่เป็นหนังนิ่ม และสามารถวัดขนาดเท้าเพื่อให้รองเท้ามีขนาดพอดี และมีการออกแบบมาเพื่อสรีระเท้าของผู้สวมใส่อีกด้วย

The post รองเท้าเพื่อสุขภาพกับโรคเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

ปลายตีบตันและการติดเชื้อในระดับความรุนแรงที่ต่างๆกัน ซึ่งอาจก่อให้เกิดบาดแผลและนำไปสู่การถูกตัดขา

ได้ (พัฒนพงย์ นาวีเจริญ, 2549;ประมุบ มุทิรางกูร,2548)

ป้วจัยเสี่ยงต่อการเกิดแผลละถูกตัดขา

ปัจจับเสี่ยงหรือผู้ป้วยกลุ่มที่สี่ยงต่อการเกิดแผลและถูกตัดขา ไดแเก่

1. เป็นเบาหวานมานานกว่า 10 ปี

2. รูปร่างเท้าผิดปกติ

3. เคยมีแผลหรือถูกตัดขามาก่อน

4. ภาวะประสาทส่วนปลายเสื่อม

ร. ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้

6. เส้นเลือดส่วนปลายตีบ

นอกจากนั้นยังมีปัจัยสี่ยงอื่นๆ เช่น อายุ เพศ น้ำหนัก การมีภาวะแทรกซ้อนทางตา และไตจาก

เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในลือดสูง รูปร่างเท้ผิดปกติและการเพิ่มแรงกคกับของฝ้ท้ รวมทั้ง

การบาดความรู้ที่ถูกต้องในการดูแลเท้ของผู้ป่วยเป็นตั้น (พัฒนพงย์ นาวีเจริญ,2549;ศิริพร จันทร์ถาย, 2548

; Lehto.S at et ,1996 )

สาเหตุของการเกิดแผลที่เท้าในผู้ป่วยเบาหวาน

แผลที่เท้าในผู้ป่วขเบาหวานเกิดจากสาเหตุต่างๆ ดังนี้คือ 1) ปลาขประสาทเสื่อม (peripheral

neuropathy) 2) หลอดเลือดส่วนปลายตีบตัน ( peripheral vascular disease) 3) แรงกดทับ (foot stress) และ

4) การติดเชื้อ (infection) (สมพงย สุวรรณวลัขกร, 247; ศิริพร จันทร์ถาย, 248 ;ประมุข มุทิรางกูร,

十

2548)

1. ปลายประสาทเสื่อม เป็นสาเหตุหลักที่พบบ่อยที่สุดของผู้ป่วยที่มาพบแพกข์จากการมีแผล บางครั้ง

เป็นปัญหาที่ทำให้ผู้ปวยมาพบแพทย์ก่อนการวินิฉัยว่าเป็นเบาหวาน และเมื่อเส้นประสาทส่วนปลายเสื่อมจะ

ส่งผลต่อเท้าดังนี้คือ

1.1 เส้นประสาทรับความรู้สึกเสื่อม (sensory neropath) ทำให้ผู้ป่วยมีอาการชา ไม่รู้สึก

ไม่สามารถรับรู้อันตรายที่เกิดขึ้นจากของแหลมคม ความร้อนเย็น ตลอดจนแรงกดที่ผิดปกติ เช่น ผู้ป่วย

สามารถทนแรงบีบจากรองเท้ที่ไม่หมาะสมได้นานๆ โดยไม่รู้สึกเจ็บปวด หรือเมื่อมีแผลผู้ป้วยจะไม่รู้สึกเจ็บ

และเดินลงน้ำหนักบริวณที่มีแผลรื่อยาก่อให้กิดการบาดจ็บมากขึ้น และอางส่งผลให้ติดเชื้อลุกลามจน

นำไปสู่การตัดขาได้ในที่สุด

12 เส้นประสาทสั่งการเสื่อม (motor neuropathy) ทำให้กล้ำมเนื้อเท้ออนแรงไม่สมดุลและ

ฝอลีบ เกิดกาวะเท้าผิดรูป จุครับน้ำหนักเปลี่ขนแปลงไป หรือมีจุครับน้ำหนักมากผิดปกติในบางจุด (high

foot pressure) ทำให้เกิดแผลในเวลาต่อมา

13 เส้นประสาทอัตโนมัติเสื่อม (autonomic neuropathy) ทำให้การผลิตเหงื่อน้อยลง เกิดภาวะ

ผิวเห้งเตกเป็นร่องและเกิดเป็นแผลได้ง่าย โดยเฉพาะตำแหน่งที่รับน้ำหนัก เช่น ฝ้าเท้า

2. หลอดเลือคส่วนปลาขตีบตัน เป็นสาเหตุสำคัญอันดับสองของการเกิดแผล ซึ่งเป็นตัวขัดขวางการ

หายของแผลจากการขาดลือด ทำให้อาหารและยาเข้ไม่ถึงแผลและนำไปสู่การตัดขได้โคยมีปัจจัยเสี่ขงคือ

อาขุมาก เป็นเบาหวานมานาน ไขมันในเลือดสูง กรสูบบุหรี่และน้ำตาลในลือคสูง

3. แรงกดทับและกลไกการบาดเจ็บของเท้ ปัจัยนี้เป็นสิ่งสำคัญที่มีการศึกษากันมากจนเป็นที่ยอมรับ

ว่าทีมผู้ดูแลทั้บาหวานจำป็นต้องมีความรู้ทางชีกลศาสคร์ร่วมด้วย พื่อช่วยในการปรับเปลี่ขนรอง และ

ใช้กาขอุปกรณ์เสริมเพื่อลดแรงกดทับ ซึ่งสามารถแบ่งได้ตามชนิดของแรงและกลไกการบาดเจ็บของเท้าได้ดังนี้

3.1 แรงกระทำที่รุนแรงและเขบพลัน (high pressure penetrating injury) เช่นการเดินเหยียบ

ตะปูหรือของมีคม เป็นต้น

3.2 แรงกระทำปานกลางที่เกิดเป็นระยะๆ (moderate – pressure repetitive injury) แรงหนิดนี้เกิด

จากการเดินในชีวิตประจำวัน โดยมีบางจุดของฝ่าเท้าที่รับน้ำหนักมากกว่าจุคอื่น เช่น บริเวณหัวกระดูก

(metatarsal head) ซึ่งเป็นจุดที่เสี่ขงต่อการเกิดแผลละถ้มีข้อเทติดทำให้แรงกดทับบริเวณนี้เพิ่มขึ้น โอกาส

เกิดแผลยิ่งมากขึ้น นอกจากนี้ถ้มีการตัดนิเท้าไปบางนิ้วทำให้นิ้วที่เหลือต้องรับน้ำหนักมากขึ้นโอกาสุเกิด

แผลที่นิเท้าที่เหลืออยู่ก็จะเพิ่มขึ้นไปอีก

33 แรงกดทับเล็กน้อยที่เกิดต่อเนื่องป็นระะวลานาน (low – pressure continuous) เช่น การใส่

รองเท้าที่กับเกินไปนานหลาชั่วโมง โดยผู้ป่วไม่รู้สึกจ็บปวดทำให้กิดการขาดเลือดไปลี้ขง ซึ่งบริเวณที่พบ

บ่อขคือหลังเทและค้ำนข้งของนิ้วเท้ หรือการมีนิ้วเท้งอผิดรูป(claw toes) จะทำให้เกิดเผลบริเวณปลาขนิ้ว

ที่จิกลงพื้น(tip-top of toes)

4. การติดเชื้อ ผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลได้ไม่ดี จะทำให้เม็คลือดขาวมีจำนวนลคลงเเละ

ความสามารถในการทำลาขเชื้อแบดทีรียลดลงด้วข ทำให้เกิดแผลติดเชื้อได้ง่าย นอกจากนี้หากมี ภาวะเส้น

ลือดสนปลาตีบตันร่วมด้วขจะทำให้ขาปฏิชีวนะต่งๆยังเข้ถึงบริเวณแผลได้ยาก ทำให้เนื้อเชื่อขาคออกซิเจน

และการติดเชื้อแพร่คระายหรือลุกลามเร็วขึ้น(อนุวัฒน์ กีระสุนทรพงย, 2548 )

การตรวจกัดกรองปัญหาสุขภาพเท้าผู้ป่วยเบาหวาน

เนื่องจากกลไกการเกิดแผลที่เทในผู้ป่วยเบาหวานที่ผ่านมาพบว่า ผู้ป้วยส่วนใหญ่มักไม่รู้ตัวว่าเกิด

ตั้งแต่เมื่อไรและมักจะมาพบแพทย์เมื่ออาการถกลามแล้ว จึงควรมีการตรวกัดกรองปัญหาสุขภาพเท้าของ

ผู้ป้วยเบาหวาน เพื่อดรวงสภาพปัญหาของทจะทำให้ทราบว่าผู้ป่วยมีปัญหาอะไร และทราบว่าผู้ป้วยมีความ

เสี่ยงมากน้อยเพีขงไดเป็นการช่วยให้ผู้ป่ายได้รับการรักษาตามกวามสี่ขง และวางแผนการดูแลที่เหมาะสม

ต่อไปได้ดข ซึ่งแนวทางในการประเมินดังนี้คือ (สมพงย สุรรณวลัขกร, 247 ; ศิริพร จันทร์ฉาข, 2458)

2.การตรวจเท้า ประกอบด้วข

21 การตรวจระบบประสาท (neurological evaluation ) : เพื่อกันหาภาวะปลายประสาทเสื่อม

(peripheral neuropathy) ซึ่งส่วนใหญ่มักไม่ได้ประเมินตั้งแต่เริ่มต้น แต่มักจะตรวาในผู้ป่วยที่มีอาการปวด

ชา หรือมีแผลเกิดขึ้นแล้ว ได้แก่

2.1.1 การตรวจประสาทสั่งการ (motor) เป็นการตรวจหาสิ่งที่ทำให้มีจุดกดทับ หรือกลไกการเดิน

ผิดปกติ หรืออาการอ่อนแรงของกล้ำมเนื้อต่าง ๆ ( weakness and atrophy) เช่น การอ่อนแรงหรือลืบฝอของ

กล้ามเนื้อเท้า (intrinsic foot muscles) เละกล้มเนื้อกระดูกข้อเท้า (ankle dorsilexor)

2.1.2 การตรวจประสาทรับความรู้สึก (sensory) โดยทั่วไปมักหมายถึงการตรวจความรู้สึกเจ็บ

ด้วขของแหลมคม (pinprick sensation) ปัจุบันนิขมตรวจด้วข monoflament ซึ่งเป็นการตรวจ light touch

pressure ที่มีลักษณะ semi quantitative testเนื่องจากใช้ง่าย ราคาถูกและมีความน่าเชื่อถือ (sensitivity 0.84 –

1.00 , specificity 0.77-1.00) (Rith-Najarian & Stolusk, 1992 ) และยังสามารถบอกระดับความรุนแรง และ

การกระจายของบริเวณที่มีปัญหาได้อีกด้วย (Bell – Krotosk, 1991 อ้างตาม กุลภา ศรีสวัสดิ์ และสุทิน

ศรีอับฎาพร, 2548 )

วิธีการตรวจการรับรู้วํความรู้สึกด้วย Semmes -Weinstein Monofilament

Semmes – Weinstien Monofilament เป็นอุปกรณ์ที่ทำจากใยไนลอน ซึ่งมีหลากหลายขนาด โคยเเต่

ละขนาดจะมีค่าเรงกดมาตรฐานเฉพาะตัว แต่ที่นิยมใช้คือ ขนาด ร.07 (10 gm) ถ้ผู้ป่วยไม่สามารถรับรู้การ

ตรวจถือว่าสูญเสีขความ รู้สึกในการป้องกันอันตราย (loss of protective sensation ; LOP) โดยมีขั้นตอนการ

ตรวจดังนี้คือ

อธิบาขขั้นตอนและกระบวนการตรวจให้ผู้ป้วยเข้าใจก่อนที่จะทำการทดสอบ โดยใช้ปลาขของ

monofilament กดที่บริเวณแขนของผู้ป้วยเพื่อให้ผู้ป้วยเข้ใจถึงความรู้สึก และเพื่อแสดงให้ผู้ป่วยเห็นว่าไม่ทำ

ให้เกิดความเจ็บปวดขณะตรวา

. จัดท่าโดยการให้ผู้ป่ยนั่งบนก้อี้ที่มีพนักพิงหลัง ยึดขา 2 ข้ง วางบนเก้อี้อีกตัว หรือนอนบนเตียง

ตรวาเละให้ผู้ป่วยหลับตาขณะตรวา

– อธิบายให้ผู้ป้วยเข้ใจว่าขณะใช้ monoflament สัมผัสที่เท้าเพื่อเป็นการทดสอบผู้ป้วย ต้องบอก

พขาบาลผู้ดรวงว่าตำแหน่งที่ mOflลent สัมผัสถือตำแหน่งใดเช่น นิ้ง นิกลาง นิ้ก้อย หรือสั้นเท้

(รูปที่1)

รูปที่1 แสดงตำแหน่งการทคสอบความรู้สึก

– ขณะตรวาะต้องให้ monoflament มาแตะในแนวตั้งถากกับผิวหนังบริเวณที่จะทดสอบ และถ่อยา

กดลงจน monofilament มีการงอตัวเพียงเล็กน้อยในลักษณะเป็นรูปตัว “C” และกดค้างไว้ 1-2 วินาที จึงปล่อย

ออก (รูปที่ 2)

Hold the filament by

the paper handle.

รูปที่2 แสดงลักษณะการตรวจด้วย monofilament

(ภาพจาก http: // www. medicalmonofilament.com )

– ใช้ monofilament ตรวาตามตำแหน่งต่าง ๆ ของเท้าโดยไม่เรียงตามลำดับ เพื่อไม่ให้ผู้ป่วยคาดเคา

จุดได้ถูกจากนั้นก็ให้ผู้ป่วยบอกว่ารู้สึกว่ามี monofilament มาเเตะหรือไม่

*หากตอบว่ารู้สึก แสดงว่าการทดสอบให้ผลบวก (+)

*หากตอบว่าไม่รู้สึก แสดงว่าการทดสอบให้ผลลบ ()

– ถ้ผู้ปวยไม่สามารถรู้สึกจุดสัมผัสมากกว่หนึ่งจุดก็แสดงว่ผู้ปวยมีปัจัยสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้าใน

อนาคต

– ควรหลีกเลี่ยงการทดสอบในบริเวณที่เป็นแผลหรือผิวหนังหนาๆ

2.1.3 การตรวจระบบประสาทอัตโนมัติ (autonomic) เป็นการตรวจหาลักษณะผิวหนังแห้ง (dry)

แตกเป็นร่อง (fissuring)

2.2 การตรวจระบบหลอดเลือดส่วนปลาย (vascular screening) เป็นการตรวจหาลักษณะการขาดเลือด

เรื้อรัง เช่น ลักษณะผิมันเป็นงา (hiny kin) ไม่มีขน (ai los) เท้าเซ็น (low temperature) การด capillary

refill time (ปกติควรน้อยกว่า ร วินาที่) และการประเมินสภาพการไหลเวียนของหลอดเลือดบริเวณเท้าโดย

การคลำชีพจรของหลอดเลือด dorsalis pedis ซึ่งอยู่บริเวณค้นบนของฐานกระดูกฝ้าเท้าอันที่2 และชีพจรของ

หลอดเลือด posterior tlbial ซึ่งอยู่บริเวณค้นหลังของตาตุ่มด้นใน(สมชัย ปรีชาสุข, 2541)

23 การตรวจระบบกระดูกละกล้มนื้อ ป็นการตราจที่ะทำให้กิดแรงกดทับที่ผิดปกติ เช่นเท้ผิดรูป

(oot deformiy) กล้ำมเนื้อและเนื้อเยื่อลืบฝอทำให้ปุ่มกระดูกชัด (ony prominence)โครงสร้งเท้าผิดรูปจาก

charcot’s neuroarthropathy ทำให้กระดูกฝ่เห้ยื่นผิดปกติ (collapsed areh) หรือ การทรงตัวผิดปกติ

(abnormal gait ptte) มีข้อจำกัดการเคลื่อนของช้อต่อบริเวณเท้ (imit joint motion) โดขถพาะ first

MTP และ ankle

2.4 การตรวจระบบผิวหนังและเด็บ เป็นการตรวจหาลักษณะผิวแห้ง แตก แผลถลอก ซึ่งอาจเป็นทางเข้า

ของเชื้อโรกบริเวณที่ร้อน แคง หรือแข็งค้นผิดปกติ บ่งบอกว่ามีแรงกดมาก เสี่ยงต่อการเกิดเผล หรือเล็บยาว

เกินไปทำให้เกิดบาดแผลต่อบริเวณช้งเกียง บางราขอาจมีล็บบ หรือเชื้อราบริวณง่ามนิ้วเท้า ซึ่งอาจนำไปสู่

การติดเชื้อลุกลาม

2.5 การประเมินรองเท้าที่เหมะสม เป็นการตรวาดูว่าขนาดและรูปแบบหมาะสมหรือไม่ มีบริเวณที่รับ

น้ำหนักผิดปกติหรือไม่

การจำแนกผู้ป่วยตามระดับความเถี่ยง

การกัดกรองและตรวาสภาพปัญหาเทผู้ป่วยเบาหวานสามารถแบ่งผู้ป้วยได้ 4 กลุ่ม ตามระดับความ

เสี่ยง ดังนี้คือ

ระดับ 0 (low risk): กลุ่มที่มีความรู้สึกสัมผัสเท้ที่ผิดปกติ แต่ไม่มีอาการเห้ชาและไม่มีแผล ไม่มี

การสูญเสียความรู้สึกในการป้องกันกันตราย (no loss of protective) และสามารถรับรู้สัมผัสจากการตรวา

ด้วข monofilament 5.07 (10 gm.)ครบถูกตำแหน่ง ขังมีกวามรู้สึกในการป้องกันอันตราย ไม่เกยมีแผลหรือถูก

ตัดขาก่อน

กลุ่มนี้มีความเสี่ยงต่ำแต่มีโอกาสเปลี่ยนแปลงไปเป็นความเสี่ยงสูงได้ การให้ความรู้เป็นหัวใจสำคัญ

ได้แก่ กวามรู้เกี่ขวกับโรคเบาหวาน การป้องกันโรดแทรกซ้อน การเลิกสูบบุหรี่ การคแลเท้ตามคู่มือการดูเเล

สุขภาพท้าและการตรวจเห้ด้วยตนเอง จึงควรมีการตรวจซ้ำปีละ 1 กรั้ง

ระดับ 1 (moderate risk ) : กลุ่มที่มีความรู้สึกสัมผัสที่เทลดลงมีชาบ้ง และไม่มีแผล แต่สูญเสีย

กวาม รู้สึกในการป้องกันอันตราย (loss of protective sensation) ไม่สามารถรับรู้สัมผัสจากการตรวจด้วย

monofilament 507 (0 gm) ตั้งแต่ 1 ตำแหน่งขึ้นไป แต่ยังไม่มีความผิดปกติอื่น ๆ

กลุ่มนี้เริ่มมีความเสี่ยงสูง ต้องเพิ่มความรู้ในการดูแลสุขภาพกรวมถึงผิวหนังและเบทกวัน เพื่อเฝ้า

ระวังการบาดเจ็บและให้ความรู้ในการดูแลรักษาเบื้องนที่หมาะสม หมเดินเท้าเปล่า รวมทั้งควรได้รับ

ความรู้และคำแนะนำเกี่ขวกับการเลือกซื้อรองเท้ที่เหมาะสม จึงควรนัดตรวงทุก 3-6 เคือนโดขเน้นตรวง

ประเมินเท้า

ระดับ 2 (high risk):กลุ่มที่สูญสีความรู้สึกสัมผัสที่ท้า มีอาการชา มีการสูญเสีขกวามรู้สึกใน

การป้องกันอันตรายร่วมกับมีจุดรับน้ำหนักผิดปกติไป เช่น เท้ผิครูป การเคลื่อนไหวของข้อลคลง มีตาปลา

และ/หรือการไหลเวียนของลือดผิดปกติ (loss of protective sensation & evidence of high pressure callus

, deformity or poor circulation)

กลุ่มนี้มีความสี่ขงสูงมาก ต้องเพิ่มกวามเคร่งครัดในการดูแลเห้และการบริหารเท้า กวรระมัดระวัง

ไม่ให้เท้าเกิดตาปลาหรือหนังหนาและควรได้รับการขูดหนังหนา ตาปลาโดยเจ้าหน้ำที่ที่ชำนาญหรือปรึกยา

ผู้เชี่ยวชาญทางด้นการตัดรองเท้าเพื่อลือกใช้อุปกรณ์เสริมฝเก้ หรือสวมรองเทสำหรับ ผู้ป่วขเบาหวาน

โดยฉพาะและควรมาพบแพกข์ทันทีที่มีปัญหาที่เท้า จึงกวรนัดตรวจทุก 1-3 เคือน โดขนนตรวจประเมินเท้า

ตัดหนังเข็ง ตาปลา ประเมินกิจกรรมที่ทำและรองเท้า

ระดับ 3 (very high risk ) : กลุ่มที่มีแผลที่เทหรือมีประวัติคยเป็นแผลที่ท้าหรือถูกตัดเท้ามา

ก่อน (history of plantar ulceration or ,charcot foot)

กลุ่มนี้มีความเสี่ยงสูงที่สุดต่อการเกิดแผลซ้ำหรือถูกตัดขา ต้องเคร่งครัดในการดูแลเท้าและสวม

รองเท้าที่เหมาะสมตลอดวลา จึงควรนัดตรวจทุก 1-2 สัปดาห์ โดยน้นเหมือนระดับ 2 แต่เข้มงวดกว่า

บทบาทพยาบาลในการป้องกันการเกิดแผลที่เท้าในผู้ป่วยเบาหวาน

การให้คำแนะนำหรือให้ความรู้ในการดูแลตนเองเป็นบทบาทสำคัญของพยาบาลในการป้องกันการเกิด

เผลที่เท้าในผู้ป้วขเบาหวาน ทั้งนี้เนื่องจากผู้ป่วขเบาหวานส่วนใหญ่จะได้รับความรู้จากการอ่านหนังสือหรือ

กั้นคว้จากตำราน้อยมากแต่าะได้ความรู้จากการได้รับกำแนะนำจากเพทย์บง พยาบาลบ้ง ขณะเดียวกัน

แพทย์ก็จะมีเวลาในการพูดกุหรือให้กวามรู้กับผู้ป่วยน้อมาก เนื่องจากพทย์มีการะงานที่มาก ทำให้ไม่มีเวลา

พยาบาลจึงเป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดในการให้กวามรู้ผู้ป่วยเนื่องจากพยาบาลเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดผู้ป่วยมากที่สุด

และเป็นบุดกลที่ได้รับรู้ปัญหาของผู้ป้วยมากกว่าบุคลากรในสาขาอื่น

ข้อเเนะนำในการดูแลฮุขภาพเท้าผู้ป่วยเบาหวาน

1.ทำความสะอาดเท้าทุกวันด้วยน้ำสะอาดและสบู่อ่อนๆ วันละ 2 กรั้ง และทำกวามสะอาดทันทีทุก

ครั้งที่เท้าเปื้อนสิ่งสกปรกแล้วเช็ดเท้าให้แห้งด้วยผ้สะอาดและนุ่มโดขฉพาะบริวณซอกนิเท้า

2. ควรตรวจเห้และบริเวณซอกนิ้วเอข่างละเอีขดทุกวันเพื่อกั้นหาความผิดปกติ เช่น หนังด้านเเข็ง

ตุ่มพุพอง ตาปลา รอยแตก หรือการติดเชื้อราหรือไม่

3.หากมีปัญหารื่องสายตาควรให้ญติหรือผู้ใกล้ชิดสำรวจเห้และรองท้ให้ทุกวัน หากอ้วนมากจนไม่

สามารถก้มได้ควรใช้กระจกช่วยส่องในการสำรวจเท้า

4. หากผิวแห้งควรใช้กรีมที่มีส่วนผสมของ laolin ทาบาง ๆ แต่ไม่ควรทาบริเวณซอกนิ้วเท้เนื่องจาก

อาจทำให้ซอกนิ้วอับชื้น เกิดเชื้อรา และผิวหนังเปื่อยเป็นแผลได้ง่าย ถ้ผิวหนังขึ้นมีเหงื่อออกง่าย ควรเช็ดเท้

ให้แห้งจะช่วยลุดูการอับชื้นได้

ร. หมเช่ในน้ำร้อนหรืออุปกรณ์ให้ความร้อน / ประคบกระเป้าน้ำร้อนโดยไม่ได้ทำการทดสอบก่อน

6. หากจำเป็นต้องแช่เท้าในน้ำร้อน หรือใช้อุปกรณ์ให้กวามร้อนวางที่เท้าจะต้องทำการทดสอบก่อน

โดยให้ผู้ป้วยใช้ข้อศอกทดสอบระดับความร้อนของน้ำ และอุปกรณ์ให้ความร้อนก่อนทุกครั้ง ผู้ป้วยที่มี

ภาวะแทรกซ้อนที่เส้นประสาทส่วนปลายมากจนไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกร้อนได้ กวรให้ญาติผู้ใกล้ชิดเป็น

ผู้ทำการทดสอบอุณหภูมิเเทน

7.หากมีอาการเท้าเย็นในเวลากลางคืนให้แก้ไขโดยการสวมถุงเท้า

8.การตัดเล็บ ควรตัดหลังทำความสะอาดเทหรือหลังอาบน้ำเนื่องจากเล็บจะนิ่ม ตัดง่าย และควรตัดตาม

แนวของล็บ โดยให้ปลายล็บเสมอกับปลายนิหรือห่างจากขอบล็บประมาณ 2 มิลลิมตร

เล็บหรือตัดอย่างเช่นทีร้นทำเล็บเพราะจะทำให้ล็บม้วน เล็บขบ และเมื่อเล็บงอกมาใหม่จะแทงเข้าไปในเนื้อ

ทำให้อักเสบเป็นหนองได้

9.หามตัดตาปลา หรือผิวหนังเข็งด้วยตนเอง รามทั้งมใช้สารเคมีใคๆ ลอกตาปลาด้วขตนเอง เพราะ

อาจทำให้แผลลุกลามได้เนื่องจากขาดความรู้สึก

10.หมเดินเท้าเปล่า โดยเฉพาะบนพื้นผิวที่ร้อน เช่น หาดทราย พื้นซิเมนต์

11.ควรจัดสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม เช่น เมื่อมีการเคลื่อนย้ำขสิ่งของต้องเก็บกวาดบริเวณพื้นบ้านให้

เรียบร้อย รามทั้งควรเปิดไฟทางเดินให้สว่างในเวลากลางคืน

12.หากมีบาดแผลเกิดขึ้นที่ก้เพียงล็กน้อคารให้ความสนใจเพราะแผลส่วนใหญ่เริ่มจากการได้รับ

อุบัติเหตุล็กๆน้อขๆ และถูกละเลขจนกลาขเป็นเผลลุกลาม ควรลงทำความสะอาดแผลด้วยน้ำตั้มสุกที่เข็นเเล้ว

หรือลงด้วยน้ำเกลือล้ำงแผลแล้วตามด้วยยา โพวิดีนหรือเบต้ดีนและหากแผลไม่ดีขึ้นภายในเวลา3 วัน ควร

ปรึกษาแพทย์

13.ควบคุมระดับน้ำตาลในลือดให้อยู่เกณฑ์ปกติ หรือใกล้คียงปกติมากที่สุด

14.งดสูบบุหรี่ เพราะการสูบบุหรี่เป็นปัจัยสี่ยงที่สำคัญของการเกิดเส้นลือคคีบตันและจะเร่งให้เส้น

เลือดเล็กๆ ที่เทตีบตันเร็วขึ้น

15. พบเพทย์ตามนัด

16.หลีกเลี่ยงการนั่งไขว่ห้งหรือนั่งพับเพียบเป็นเวลานานเพราะจะทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวก

17.การบริหารห้ป็นประจำทุกวันอข่างสสมอจะช่ยให้การไหลเวียนของหลอดลือดที่เทคีขึ้น

ข้อแนะนำในการเลือกรองเท้าผู้ป่วยเบาหวาน

รองเท้าที่ดีเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันการ ถูกตัดขาจากเท้าเบาหวานแต่หากเลือกรองเท้าที่ไม่

เหมาะสมจะเป็นส่วนประกอบสำคัญอข่างหนึ่งในการที่ทำให้เกิดแผล ลักษณะรองเท้าที่เหมาะสมในผู้ป่วย

เบาหวานคือสวมใส่สบาย น้ำหนักเบา อากาศถ่ายเทสะดวก ภายในนิ่มไม่มีรอยกคเจ็บต่อฝ่าเท้า ดังนั้นผู้ป่วย

ควรได้รับ คำแนะนำในการลือกรองเท้ที่มีรูปแบบและขนาดที่หมาะสมด้วขตนเองได้โดยมีหลักการทั่วไป

ดังนี้ คือ

1. รูปแบบของรองเท้า

– ไมกวรเลือกรองเทหน้ำแคบ เพราะจะบีบรัดเก้มากไป

วัสดุที่ใช้ในการรองเท้ ควรเป็นหนังหรือผ้ที่มีความยึดหยุ่นภายในบุดยวัสดุที่นุ่น ดูดซับและ

ระบายความชื้นได้ดี

ควรเป็นรองเท้าแบบหุ้มส้น หรือสาขรัดส้นกันเท้าเลื่อนหลุด หรือเป็นรองเท้าชนิดผูกเชือกหรือเเถบ

velco stap ที่ไม่มีรอตะเข็บบริเวณหลังเท้า เพื่อให้สามารถปรับขขายได้

หลีกเลี่ยงการสวมรองเท้ที่ทำด้วยยางหรือพลาสติก เนื่องจากทำให้มีโอกาสเกิดการเสียดสี เป็นแผล

ได้ง่าย

– หลีกเลี่ยงการสวมรองเห้แตะประเกทที่ใช้นิเท้คีบสายรองเท้

– พื้นด้นในที่สัมผัสท้ควรมีความนิ่มยึดหขุนและหนาพอ รวมทั้งข้ากับรูปฝาเท้ สามารถประคองเท้า

ได้ทุกส่วน

– พื้นค้นนอก ควรมีความแข็งแรงเพียงพอ ไม่หักงอหรือเสีขรูปทรงง่าย

– สน ควรทำจากขางเพื่อไม่ให้ลื่นไถลขณะเดิน และควรเป็นส้นเตี้ยเพื่อลดแรงกระทำต่อเก้ส่วนหน้

โคขเฉพาะ metatarsal hard และไม่ควรเป็นชนิดที่สั้นแคบหรือส้นหมุด เพราะจะทำให้เกิดความไม่มั่นคงข้อ

เทอาาพลิกได้ง่าย

2. ขนาดของรองเท้า

สิ่งสำคัญที่ควรทราบ คือขนาดของรองเท้นั้นไม่มีมาตรฐาน จะมีความแตกต่างกันไปตามยี่ห้อและเเบบ

ของรองเท้า ไมควรดติดกับขนาค(บอร์) ของรองเท้ และเท้จะมีขนาคใหญ่ขึ้นเมื่ออายุมากหรือมีการ

เปลี่ขนเเปลงของกระดูก และเนื้อเชื่อต่งๆ ในเทดังนั้นควรจัดขนาดใหม่ทุกครั้ง

– วัดขนาดของเท้ทั้งสองข้งทั้งความขาว และความกว้ง เนื่องจากส่วนใหญ่ล้วขนาดของเท้าแต่ละข้าง

มักไม่เท่ากัน

– ตรวจความพอดีของรองเท้ โดยขณะเลือกต้องยืนลงน้ำหนัก เพราะขนาดของเท้จะเปลี่ยนไปเมื่อลง

น้ำหนัก และต้องลองทั้ง 2 ช้ง เนื่องจากก้ทั้ง2 ข้งอาจไม่ท่กัน จึงควรลองยืนสวมและเดินหลาข ๆ รอบ

เพื่อดูรอขกดทับปกติ

– กวามขาวจากสั้นรองเก้ถึงบริเวณที่กว้งที่สุดของรองเท้ (heel–bll-ft) สัมพันธ์กับเทหรือขาวกว่า

นิ้วที่ขาวที่สุดประมาณครึ่งนิ้

– กวามกว้งของรองเท้า (ball width) ต้องพอดีกับส่วนที่กว้งที่สุดของเท้า (วัดจาก metatarsal head ที่ 1

ถึง 5)

-คนหลังรองเท้ากระชับสั้นเท้าถ้กับจะเกิดแผลกดทับ แต่ถ้าหลวมจะเกิดแผลจากการเสียดสีได้

3. ส่วนประกอบอื่นๆ

10

– การสำรวจรองห้ทั้งภายในและภายนอกก่อนสวมทุกครั้ง

– สวมถุงเท้าก่อนสวมรองเท้าเสมอ โดยฉพาะอย่างยิ่งรองเท้าในการออกกำลังกาย

– เลือกถุงเท้าที่ไม่มีตะเข็บ (หากมีตะเข็บให้กลับค้นในออก ) และถุงเท้าควรทำจากผ้ฝ้าย ซึ่งมีความอ่อน

นุ่ม และสามารถซับหงื่อได้ดี ซึ่งจะช่ยลดความอับขึ้นได้และไม่รัดแน่นเกินไป นอกจากนี้ควรเปลี่ขนถุงเท้า

ทุกวันเพื่อไม่ให้มีการหมักหมมเป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรด

– ควรเลือกซื้อรองเทในช่างตอนบ่ายหรือตอนเข็นเพราะเท้จะโตขึ้นเล็กน้อย หากซื้อในช่วงเช้ำและเลือก

ขนาดพอดีจะทำให้รองเท้าดังกล่าวกับและเกิดแรงกดในช่วงบ่าย

– หากสวมรองเทใหม่ควรสวมไม่กิน 2 ชั่โมง แล้วเปลี่ยนเป็นคู่เก่าสลับกันภายใน 2 สัปดาห์แรก เพื่อ

ป้องกันรองเท้ากัด

สรุป

ปัญหาสุขภาพเท้าในผู้ป่วยเบาหวานมีหลายลักณะตั้งเต่อาการชา ผิวหนังแห้งแตกหรือมีหนังหนาๆ

เป็นแผลเล็กๆจนกระทั่งเป็นแผลใหญ่และมีการติดเชื้อ แผลที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่มักหายช้ำและอาจลุกลามมากขึ้น

จนถูกตัดขาในที่สุด การป้องกันการเกิดแผลที่ท้าในผู้ป่วขเบาหวานเป็นวิธีที่สามารถทำได้และเห็นผลชัดเจน

โดยผู้ป่วยมีส่วนสำคัญในการดูแลตนเอง คือการควบคุมระดับน้ำตาลในลือดให้ใกล้คียระดับปกติมากที่สุด

ตรวาดูเท้าทุกวันเลือกซื้อรองเท้ที่เหมาะสมและรีบปรึกษาเพทย์เมื่อเริ่มเกิดแผล ซึ่งจะช่วยลดภาวะแทรกซ้อน

ลดค่าใช้ของผู้ป่วยเบาหวานได้มากขึ้น

ในอนาคตปัญหาเทผู้ป่วขเบาหวาน มีแนวโน้มที่จะเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นผู้ดูแลกวรให้ความสำคัญกับ

การประเมินปัญหา ฝ้าระรังในกลุ่มเสี่ยงต่างๆ และพัฒนาระบบการให้ความรู้หรือพัฒนาศักยภาพในการ

ดูแลตนเองแก่ผู้ปวขเบาหวานเพื่อษะลอการเกิดภาวะแทรกซ้อน หรือลดปัจัยสี่ขงของการเกิดโรคแทรกซ้อน

ให้ได้มากที่สุด ซึ่งจะต้องอาศัขความร่ามมือจากทีมสหสาขาวิชาชีพ โดขถพาะอข่างยิ่งพขาบาลน่าจะเป็น

บุคคลที่เหมาะสมที่สุดในการให้คำแนะนำหรือให้กวามรู้กับผู้ป้วข เพราะเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดผู้ป้วยและให้การ

ดูแลอย่างต่อเนื่องมากที่สุดรวมทั้งได้รับรู้ปัญหาของผู้ป้วยมากกว่าบุกลากรในสาขาอื่นๆ จึงน่าจะสามารถ

พูดกุยให้ ผู้ป่วขเข้าใจได้ง่ยเพื่อช่วยให้ผู้ปวยสามารถดูแลตนเองได้ถูกต้องเหมาะสมรวมทั้งคำเนินชีวิตได้

อย่างมีความสุข และมีคุณภาพชีวิตที่ดีต่อไปในอนาคต

กิตติกรรมประกาศ

ขอกราบขอบพระคุณ คุณสุดา คงทอง พยาบาลวิชาชีพ 8 หัวหน้งานอายุรกรรม โรงพยาบาล

มหาราชนครศรีธรรมราช ที่กรุณาให้กำปรึกษาและแนะนำให้บทความฉบับนี้สมบรูณ์มากยิ่งขึ้น[:]

The post เบาหวานกับการดูแลเท้า appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

เท้า ของผู้ป่วย เบาหวาน จำเป็นต้องได้รับการดูแลให้มากเป็นพิเศษ ต้องรักษาเท้าไม่ให้บาดเจ็บหรือติดเชื้อ เพราะการบาดเจ็บหรือเป็นแผลเพียงเล็กน้อย อาจลุกลามไปสู่อันตรายถึงขั้นพิการหรือเสียชีวิตได้ นั่นเพราะผู้ที่เป็นโรคเบาหวานส่วนใหญ่มักพบว่ามีอาการเสื่อมของประสาทส่วนปลายที่ไปเลี้ยงมือและเท้า การรับรู้ความรู้สึกน้อยลงเกิดอาการชาโดยเฉพาะนิ้วเท้า ทำให้มีอาการเท้าผิดรูป เกิดหนังด้านและเกิดแผล เป็นแผลโดยไม่รู้ตัวหรือกว่าจะสังเกตพบแผลก็ลุกลามไปมาก

นอกจากนี้ การไหลเวียนของโลหิตที่ไปสู่ขาลดลง เนื่องจากผนังหลอดเลือดแดงหนาขึ้น ทำให้ขาดออกซิเจน ผิวหนังจะบางลง แผลหายช้า บางครั้งเป็นมากจนหลอดเลือดอุดตัน ทำให้เนื้อเยื่อส่วนปลายตายและมีสีคล้ำดำขึ้น จนต้องตัดนิ้ว หรือส่วนที่แห้งดำนั้นหลุดออกไปเองเลยก็มี ซึ่งปัจจุบันผู้ป่วยเบาหวานก็มีแนวโน้มการถูกตัดขาเพิ่มขึ้นจากการเป็นแผลที่เท้า จากข้อมูลของสมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พบว่า ทุก 1 ปี มีผู้ป่วยเบาหวานถูกตัดเท้าถึง 1 ล้านเท้า!!

เท้า กับโรค เบาหวาน ดูแลอย่างไรให้สุขภาพเท้าดี

1. ตรวจสภาพเท้าทุกวัน

สังเกตว่าเท้ามีอาการผิดปกติอะไรหรือไม่ เช่น เป็นแผล พุพอง รอยบวมแดง ผื่นคัน ตุ่มน้ำใส ขุยขาวที่ซอกนิ้วเท้า ตาปลา สีเล็บเปลี่ยน เล็บขบ ฯลฯ รวมทั้งตรวจดูว่ามีอาการปวดหรือไม่ โดยดูให้ทั่วทั้งฝ่าเท้า ส้นเท้า โดยเฉพาะซอกระหว่างนิ้วและรอบเล็บเท้าที่เป็นจุดอับที่มักมองข้ามได้ง่าย ถ้ามองไม่เห็นอาจใช้กระจกส่องหรือให้ญาติตรวจดูให้ หากพบความผิดปกติควรปรึกษาแพทย์ทันที ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้

2. ทำความสะอาดเท้าทุกวัน

ล้างเท้าให้สะอาดทุกวันด้วยสบู่และน้ำธรรมดาหรือน้ำอุ่น ไม่ใช้น้ำเย็นจัดหรือร้อน ควรใช้ข้อศอกตรวจระดับความร้อนของน้ำก่อนทุกครั้ง อุณหภูมิที่ปลอดภัย คือ ไม่เกิน 35 องศาเซลเซียส และไม่ควรใช้แปรงขัดเท้า

หลังทำความสะอาดซับเท้าให้แห้งด้วยผ้าที่สะอาดและนุ่ม เช่น ผ้าขนหนู โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณซอกนิ้วเท้า ใช้ผ้าค่อย ๆ ซับ อย่าถูไปมาแรง ๆ อาจทำให้เป็นแผลได้ อาจให้ลมเป่าให้แห้งสนิทอีกครั้งเพื่อป้องกันการอับชื้นซึ่งทำให้เกิดแผลง่าย

*ห้ามใช้แอลกอฮอล์เช็ดเท้าเพราะจะทำให้ผิวแห้งแตก*

*ห้ามใช้ลมร้อนเป่า เพราะนอกจากจะทำให้ผิวแห้งแตกได้ง่ายแล้ว ความร้อนยังอาจทำให้เกิดแผลพองได้อีกด้วย*

3. ใช้ครีมหรือโลชั่นทาบางๆ

ทาผิวหนังที่ขาและเท้าด้วยครีมหรือโลชั่นบาง ๆ เพื่อให้ผิวหนังนุ่ม ป้องกันผิวแห้งและป้องกันอาการคันและเกาจนเกิดแผล ทาเฉพาะบริเวณหลังเท้าและฝ่าเท้าเท่านั้น

* ห้ามทาบริเวณซอกระหว่างนิ้วเท้าเพราะจะทำ ให้หมักหมมอับชื้น และเกิดการติดเชื้อราได้ง่าย*

* ควรเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีเนื้อบางเบา ซึมซาบเร็ว เพื่อไม่ให้เหนียวเหนอะหนะ หรืออับชื้นง่าย ซึ่งเสี่ยงต่อการติดเชื้อราได้เช่นกัน *

4. สวมถุงเท้าลดการเสียดสี

ควรสวมถุงเท้าเพื่อป้องกันการเสียดสี บาดเจ็บ โดยถุงเท้าที่เลือกต้องไม่รัดแน่นจนเกินไปเพราะจะทำให้เลือดไปเลี้ยงเท้าไม่สะดวก

ถุงเท้าหรือถุงน่องต้องระบายอากาศและความชื้นได้ดี เนื้อผ้าซับน้ำและแห้งเร็ว ไม่อับชื้น ต้องไม่ขาดหรือมีรูโหว่เพราะจะทำให้เกิดการเสียดสี

ควรเปลี่ยนถุงเท้าทุกวัน ถ้าเป็นผู้ที่มีเหงื่อมากอาจจำ เป็นต้องเปลี่ยนถุงเท้าในระหว่างวันด้วย

บางครั้งช่วงหน้าหนาวหรืออุณหภูมิลดลงในช่วงเวลากลางคืนเพราะฝนตก ผู้ที่เป็นโรคเบาหวานมักมีอาการเท้าเย็นในเวลากลางคืน ควรสวมถุงเท้านอนเพื่อป้องกันอาหารเท้าชา ห้ามใช้กระเป๋าน้ำ ร้อน กระเป๋าไฟฟ้า ขวดน้ำ ร้อน ยาทาหรือยานวดที่ร้อน เช่น ยาหม่อง หรือแผ่นร้อน วางหรือทาบบริเวณเท้าโดยเด็ดขาด เพราะอาจเกิดแผลลวก หรือเท้าพองโดยไม่รู้สึกตัว

5. ควรตัดเล็บทุกสัปดาห์

ปกติเล็บคนเราจะงอกประมาณ 0.1- 0.2 มม.ต่อวัน การปล่อยทิ้งไว้อาจทำให้เกิดเล็บขบหรือเล็บผิดรูปและเกิดการติดเชื้อตามมา ผู้ป่วยเบาหวานจึงควรตัดเล็บเป็นประจำทุกสัปดาห์ ถ้าเล็บหนาตัดเองไม่ได้ควรให้ผู้เชี่ยวชาญการดูแลเท้าตัดเล็บให้

• ควรตัดเล็บตามแนวขอบเล็บเท่านั้น แล้วใช้ตะไบขัดเพื่อลบรอยคมและป้องกันการเกิดเล็บขบ
• ต้องตัดเล็บในที่สว่างเห็นได้ชัดเจน
• ควรตัดเล็บภายหลังอาบน้ำ เพราะเล็บจะนุ่มตัดง่ายขึ้น
• ห้ามตัดเล็บลึกถึงจมูกเล็บ
• ถ้ามีผิวหนังที่หนาหรือตาปลาไม่ควรตัดเอง ควรได้รับการตัดให้บางทุก 6-8 สัปดาห์โดยผู้ชำนาญ

6. เลือกใช้ รองเท้าสุขภาพสำหรับผู้ป่วยเบาหวานโดยเฉพาะ

การเลือกรองเท้าให้เหมาะสม ถือเป็นวิธีดูแลตนเองเพื่อป้องการเกิดแผลที่เท้าได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบปลายประสาทบกพร่อง เมื่อเกิดแผลที่เท้าแล้วทำให้กลายเป็นแผลลุกลามและติดเชื้อได้ง่าย รองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวานที่ดีควรมีลักษณะดังนี้

1. ควรเป็นรองเท้าปลายปิดหุ้มปลายเท้า หุ้มส้น หรือมีสายรัดส้นกันเท้าเลื่อนหลุด รูปร่างของรองเท้าควรมีขนาดเท่ากับเท้าพอดี
2. พิจารณาจากขนาดของรองเท้า เป็นรองเท้าที่สามารถปรับขยายขนาดได้ เช่น รองเท้าผูกเชือก หรือรองเท้าที่มีแถบแปะ หรือมีเข็มขัด เพื่อปรับความกว้างตามขนาดเท้าที่เปลี่ยนแปลงในแต่ละช่วงเวลาของวัน
3. ควรเป็นส้นเตี้ย หรือไม่สูงมากนัก
4. วัสดุด้านในควรเป็น Nano Silver สำหรับผู้ที่เป็นเบาหวานโดยเฉพาะ เพราะมีคุณสมบัติพิเศษคือ น้ำหนักเบา รับน้ำหนักได้มากกว่า 100 กิโลกรัม พื้นผิวของวัสดุเรียบ มีสัมผัสที่ละเอียดอ่อน จึงไม่ทำให้เท้าเจ็บ
5. พื้นผิวด้านในต้องเรียบ ไม่มีรอยต่อตะเข็บ รอยเย็บ รอยนูน ร่อง หรือขอบแข็ง เพราะจะทำให้เกิดการเสียดสีจนเป็นแผลได้
6. ควรมีความบริสุทธิ์สูง ไม่ควรมีสิ่งเจือปนทางเคมีใด ๆ อาทิ สารฟอกหนัง สารเคลือบหนัง ซึ่งทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวได้ง่าย
7. สามารถป้องกันเชื้อแบคทีเรียได้ดี และสามารถทนต่อการฆ่าเชื้อด้วยอุณหภูมิสูงโดยไม่ละลายหรือเสียรูปทรง
8. ป้องกันไฟฟ้าสถิต
9. ทนทาน ใช้งานได้นาน
10. ทำความสะอาดง่าย

เลือกแบบรองเท้าสำหรับผู้ป่่วยเบาหวาน

* ถ้าใส่รองเท้าคู่ใหม่ไม่ควรเดินเกินครั้งละ 1/2-1 ชั่วโมง ควรมีรองเท้า 2-3 คู่ ที่เหมาะสมไว้สับเปลี่ยน *

7. ตรวจดูรองเท้าภายในและภายนอกก่อนสวมใส่ทุกครั้ง

เพื่อป้องกันการมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ข้างใน เช่น เศษหินกรวด หรือวัตถุใดๆ ตกค้างอยู่ ซึ่งอาจทำ ให้เกิดแผลโดยไม่รู้ตัว 

8. ข้อควรปฏิบัติอื่น ๆ ในการดูแลสุขภาพเท้า

• ควรหลีกเลี่ยงการนั่งไขว่ห้างเพราะอาจจะกดทับเส้นประสาท เส้นเลือด ทำให้โลหิตไปเลี้ยงเท้าไม่สะดวก
• ห้ามแช่เท้าในน้ำทุกชนิด เพราะน้ำจะชะเอาไขมันที่ผิวหนังออกไปทำให้ผิวแห้ง และมีโอกาสเกิดแผลได้ง่ายขึ้น
• หมั่นบริหารเท้า เพื่อให้มีการไหลเวียนของโลหิตไปสู่เ้ท้าดีขึ้น
• สวมรองเท้าตลอดเวลา ทั้งในและนอกบ้านป้องกันไม่ให้เกิดแผล นอกจากนี้การเดินเท้าเปล่าจะเพิ่มโอกาสในการเกิดหนังด้านที่ฝ่าเท้า และกัดเป็นแผลตามมาได้เช่นกัน
• ห้ามเดินเท้าเปล่าบนพื้นผิวที่ร้อนเช่น บนหาดทราย ระเบียงวัด หรือพื้นซีเมนต์
• หากต้องออกแดดหรือต้องอยู่กลางแจ้งเป็นเวลานาน ควรทาครีมกันแดดบริเวณหลังเท้าเพื่อป้องกันแดดเผา (เลือกชนิดที่ไม่มีน้ำหอม และควรทดสอบการแพ้ก่อน)
• ห้ามใส่รองเท้าแตะประเภทคีบระหว่างนิ้วเท้า เพราะทำให้เกิดแผลตรงซอกนิ้วเท้าได้ง่าย
• ไม่สวมเครื่องประดับที่เท้า อาทิ แหวนเท้า สร้อยข้อเท้า อาจเสียดสีหรือเป็นแผลได้ เสี่ยงต่อการติดเชื้อ อักเสบ เป็นหนอง ได้ง่าย
• หากเป็นแผล หรือพบอาการผิดปกติต้องรีบไปพบแพทย์ทันที 

The post เท้า กับโรค เบาหวาน – รวมการดูแลเท้าที่ถูกวิธีสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.

รองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องใส่ใจ เพราะ “เบาหวาน” อยู่ในกลุ่มของโรคเรื้อรังที่ไม่ติดต่อ แต่มีภาวะแทรกซ้อนและทำให้อาการของโรคมีความรุนแรงได้ หากไม่ได้รับการรักษา ควบคุมระดับน้ำตาลอย่างต่อเนื่อง อาจนำไปสู่สภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง รวมถึงอาการปลายประสาทที่ไม่รับรู้ความรู้สึกทำให้เกิดบาดแผลและติดเชื้อได้ง่าย ที่พบได้บ่อย คือการเป็นแผลที่เท้า การสวมรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับผู้ป่วยเบาหวานโดยเฉพาะเป็นการป้องกันที่ดีที่สุดเพื่อไม่ให้ร่างกายผู้ป่วยเกิดแผลเรื้อรัง

รองเท้าสุขภาพสำหรับผู้ป่วยเบาหวานสำคัญกับผู้ป่วยโรคเบาหวานอย่างไร

สาเหตุของโรคเบาหวาน  โดยปกติตับอ่อนในร่างกายของคนเราจะสร้างอินซูลินซึ่งเป็นฮอร์โมนที่มีหน้าที่สำคัญในการนำน้ำตาลในเลือดไปยังเนื้อเยื่อต่างๆ ของร่างกายเพื่อสร้างเป็นพลังงาน  เมื่อตับอ่อนไม่สามารถสร้างอินซูลินได้ทำให้ร่างกายไม่สามารถนำน้ำตาลไปใช้เป็นพลังงานได้อย่างเต็มที่  ส่งผลทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูงขึ้น

ภาวะน้ำตาลในเลือดสูง เป็นอาการของโรคเบาหวานที่ส่งผลให้มีน้ำตาลคั่งในเส้นเลือด ทำให้หัวใจทำงานหนักเพราะเลือดมีความหนืด และยังมีผลต่อการทำลายหลอดเลือดแดง หากไม่ได้รับการรักษาหรือควบคุมระดับน้ำตาลอย่างเหมาะสม ก็จะนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนต่างๆโดยเฉพาะระบบปลายประสาททำให้เกิดแผลเบาหวานที่เท้า หากแผลที่เกิดเกิดขึ้น เกิดการติดเชื้อ เป็นหนอง และนำไปสู่ภาวะเนื้อตายอาจถึงขั้นพิการได้ การดูแลสุขภาพเท้าด้วยการสวมรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับผู้ป่วยเบาหวานโดยเฉพาะ จะช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนดังกล่าว และที่สำคัญ ยังช่วยให้ผู้ป่วยเบาหวานมีสุขภาพเท้าที่ดี เคลือนไหวร่างกาย เดินไปไหนมาไหนได้สะดวก มีชีวิตที่เป็นปกติสุข ทำให้สุขภาพจิตของผู้ป่วยดีขึ้นไปด้วย ซึ่งสามารถช่วยให้อาการโดยรวมของโรคดีขึ้น

อาการแผลลุกลามและการดูแลรักษา

ภาวะแทรกซ้อนที่นอกจากโรคร้ายแรง เช่น ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ โรคตา และโรคอื่นๆ ก็คือการเป็นแผลที่เท้าและเกิดการติดเชื้อจนกลายเป็นแผลลุกลาม ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของผู้ป่วยเบหวาน ปัจจุบันมีรองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน เพื่อใช้ดูแลสุขภาพของผู้ป่วยโดยเฉพาะ สาเหตุและความรุนแรงทำให้ผู้ป่วยเป็นเแผลที่เท้าได้ง่าย เกิดขึ้นจากความบกพร่องและภาวะผิดปกติ 3 ประการ ได้แก่

1. ระบบปลายประสาทบกพร่อง เป็นสาเหตุสำคัญทำให้ผู้ป่วยไม่รู้ตัวว่าเป็นแผล ทำให้ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที จนกลายเป็นแผลติดเชื้อหรือแผลลุกลาม
2. ผู้ป่วยเบาหวาน เมื่อเป็นแผลที่เท้า บริเวณที่เป็นแผลจะไม่มีเลือดไปหล่อเลี้ยงหรือมีเลือดไปหล่อเลี้ยงไม่เพียงพอ ทำให้แผลหายยาก
3. ความรุนแรงของแผลเบาหวาน เกิดจากการติดเชื้อ  เนื่องจากผู้ป่วยเบาหวานมีภูมิต้านทานโรคลดลง เป็นผลทำให้แผลที่เท้าลุกลามเกิดการอักเสบและเป็นหนองได้ง่าย ซึ่งนอกจากรักษาให้หายได้ยากแล้วยังอาจสูญเสียอวัยวะและกลายเป็นคนพิการได้

การเลือกรองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน

การเลือกรองเท้าให้เหมาะสม ถือเป็นวิธีดูแลตนเองเพื่อป้องการเกิดแผลที่เท้าได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะผู้ป่วยที่มีปัญหาระบบปลายประสาทบกพร่อง เมื่อเกิดแผลที่เท้าแล้วทำให้กลายเป็นแผลลุกลามและติดเชื้อได้ง่าย

รองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวานที่ดีควรมีลักษณะดังนี้

1. ควรเป็นรองเท้าปลายปิดหุ้มปลายเท้า หุ้มส้น หรือมีสายรัดส้นกันเท้าเลื่อนหลุด รูปร่างของรองเท้าควรมีขนาดเท่ากับเท้าพอดี
2. พิจารณาจากขนาดของรองเท้า เป็นรองเท้าที่สามารถปรับขยายขนาดได้ เช่น รองเท้าผูกเชือก หรือรองเท้าที่มีแถบแปะ หรือมีเข็มขัด เพื่อปรับความกว้างตามขนาดเท้าที่เปลี่ยนแปลงในแต่ละช่วงเวลาของวัน
3. ควรเป็นส้นเตี้ย หรือไม่สูงมากนัก
4. วัสดุด้านในควรเป็น Nano Silver สำหรับผู้ที่เป็นเบาหวานโดยเฉพาะ เพราะมีคุณสมบัติพิเศษคือ น้ำหนักเบา รับน้ำหนักได้มากกว่า 100 กิโลกรัม พื้นผิวของวัสดุเรียบ มีสัมผัสที่ละเอียดอ่อน จึงไม่ทำให้เท้าเจ็บ
5. พื้นผิวด้านในต้องเรียบ ไม่มีรอยต่อตะเข็บ รอยเย็บ รอยนูน ร่อง หรือขอบแข็ง เพราะจะทำให้เกิดการเสียดสีจนเป็นแผลได้
6. ควรมีความบริสุทธิ์สูง ไม่ควรมีสิ่งเจือปนทางเคมีใด ๆ อาทิ สารฟอกหนัง สารเคลือบหนัง ซึ่งทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวได้ง่าย
7. สามารถป้องกันเชื้อแบคทีเรียได้ดี และสามารถทนต่อการฆ่าเชื้อด้วยอุณหภูมิสูงโดยไม่ละลายหรือเสียรูปทรง
8. ป้องกันไฟฟ้าสถิต
9. ทนทาน ใช้งานได้นาน
10. ทำความสะอาดง่าย

ข้อควรระวังในการสวมใส่รองเท้าสุขภาพของผู้ป่วยเบาหวาน

• หลีกเลี่ยงการใส่รองเท้าแตะแบบคีบ
• ไม่ใส่รองเท้าที่หลวมหรือคับเกินไป
• ไม่ใส่รองเท้าที่ไม่สอดรับกับรูปเท้า
• ใส่ถุงเท้าก่อนสวมรองเท้าเสมอ เพื่อลดการเสียดสี
• ไม่ปล่อยให้เท้าอับชื้น เพราะเสียงต่อการเป็นแผลหรือติดเชื้อรา

โรคเบาหวาน แม้จะเป็นโรคเรื้อรังที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ หากผู้ป่วยควบคุมระดับน้ำตาล ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภค และดูแลสุขภาพเท้าด้วยการสวมใส่รองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน เป็นประจำ พบแพทย์เพื่อตรวจเช็คสุขภาพตามนัด ก็สามารถใช้ชีวิตอยู่กับโรคเบาหวานได้อย่างคนปกติทั่วไป

The post รองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน ใส่ใจก่อนจะสายเกินไป appeared first on รองเท้าสุขภาพ Talon.